Chc\u0119 przedstawi\u0107 wam posta\u0107 Darcy, kt\u00f3ra w \u00f3smej erze by\u0142a alchemikiem Cesarza oraz profesork\u0105 na uniwersytecie w Ravensburgu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Imi\u0119: Darcy
Nazwiska: Weissbach Levente
Rasa: Cz\u0142owiek
Wiek: Trudno okre\u015bli\u0107, a sama zainteresowana na pytanie zwyk\u0142a zaczyna\u0107 wywody o zale\u017cno\u015bciach.
Profesja: Chemia
Ulubiony kolor: Karmin
Ulubione powiedzenie: Tylko powa\u017cne propozycje
Ulubiona bro\u0144: Cudze r\u0119ce
Ulubione zaj\u0119cie: Nauka
Kolor oczu: Jasne i srzebrzyste jak rt\u0119\u0107. Podobnie te\u017c truj\u0105ce.
Kolor w\u0142os\u00f3w: Ksi\u0119\u017cycowo bia\u0142e
Wzrost: oko\u0142o 190 cm
Waga: Odpowiednia, acz sylwetka wydaje si\u0119 bardzo poci\u0105g\u0142a
Charakter: Zajad\u0142y
S\u0142abostka: Zielone oczy z bursztynow\u0105 kropl\u0105<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Mo\u017ce pocz\u0105tkowo czu\u0142a drobny dyskomfort, ale ten panna Weissbach rekompensowa\u0142a Thili swoim zachowaniem \u2013 t\u0105 swobod\u0105, kt\u00f3rej zwykle brakowa\u0142o jej w\u015br\u00f3d otaczaj\u0105cych j\u0105 os\u00f3b, i na kt\u00f3r\u0105 nie zawsze sama mog\u0142a sobie pozwoli\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n Thila von Ravenlock<\/strong> – Bia\u0142y Kruk<\/p>\n\n\n\n Sam wyraz oblicza nieznajomej wzburzy\u0142 g\u0142\u0119biej to\u0144, w kt\u00f3rej ton\u0119\u0142a von Loewenberg. <\/em> W g\u0142\u0119bi ducha wiedzia\u0142a dobrze, \u017ce wszystko to by\u0142o gr\u0105 pozor\u00f3w – ta\u0144cem cieni i \u015bwiate\u0142, gdzie mi\u0119kkie refleksy przydawa\u0142y nowych kszta\u0142t\u00f3w, kryj\u0105c prawdziw\u0105 natur\u0119. <\/em> Vadim \u015bledzi\u0142 Darcy gest po ge\u015bcie i s\u0142owo za s\u0142owem, jak obna\u017ca jego intencje. Zielone oczy p\u0142on\u0119\u0142y, a po ustach b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 odcie\u0144 satysfakcji, bynajmniej nie irytacji. Nawet otwarcie skin\u0105\u0142 jej g\u0142ow\u0105 i potwierdzi\u0142 konkluzj\u0119,(…). Panna Weissbach nie by\u0142a w oczach pana Levente t\u0105 kobiet\u0105 z Ravenhorst. Tworzy\u0142 ju\u017c w\u0142asny jej obraz, a \u017ce lubi\u0142 bystro\u015b\u0107 umys\u0142u i bezpo\u015brednio\u015b\u0107 zachowania, podoba\u0142o mu si\u0119 to, co widzia\u0142.<\/em><\/p>\n\n\n\n Vadim Levente<\/strong> – Patataj koniku!W my\u015bl znanej od wiek\u00f3w zasady, \u017ce by poskromi\u0107 potwora, potrzeba potwora, pan Ilras przezornie postanowi\u0142 nie pcha\u0107 si\u0119 pod kopyta, ni z \u0142apami do potworzycy bryluj\u0105cej na cokolwiek osobliwym wierzchowcu.<\/em><\/p>\n\n\n\n Otto von Ravenlock<\/strong> – Widmo nad RavenhorstZjawa by\u0142a taka cicha, spokojna, rozkosznie romantyczna, kiedy z j\u0119zyka nie wypuszcza\u0142a chaotycznej, upiornie celnej kawalkady s\u0142\u00f3w. Bies cieszy\u0142 si\u0119 tym rzadkim momentem \u0142agodno\u015bci, p\u00f3ki w g\u0142owie nie zastuka\u0142o mu pytanie, o czym \u015bni kobieta.<\/em><\/p>\n\n\n\n Vadim Levente<\/strong> – Sk\u00f3ra bia\u0142a jak futro<\/p>\n\n\n\n Darcy z reszt\u0105 sia\u0142a aur\u0119 typow\u0105 dla najwi\u0119kszych kos na uniwersytecie. Wiedza i id\u0105ca za ni\u0105 godno\u015b\u0107. Anyi kt\u00f3rej belfrowie mieli zwykle szk\u00f3\u0142ki ko\u015bcielne za sob\u0105 strasznie imponowa\u0142a rzetelna wiedza.<\/em><\/p>\n\n\n\n Anya<\/strong> – Do nieba i z powrotemPierwsze wra\u017cenie jest zazwyczaj mylne. Ani Darcy by\u0142a pos\u0105gowo niedost\u0119pn\u0105 kr\u00f3low\u0105 \u015bniegu, ani Vadim by\u0142 ponad wszystko. Istnia\u0142y takie instynkty, kt\u00f3rym ulega\u0142, cho\u0107by pr\u00f3bowa\u0142 ich unikn\u0105\u0107 z ca\u0142ych si\u0142 (cho\u0107 akuratnie pr\u00f3bowa\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0107 co\u015b zgo\u0142a innego).<\/em><\/p>\n\n\n\n Vadim Levente<\/strong> – Klucz do toni<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n Carski alchemik, jeden z tych niemo\u017cliwie uzdolnionych. Geniusz, kt\u00f3ry w swojej ekscentryczno\u015bci zaszy\u0142 si\u0119 w wiosce pod Azeloth, miast \u015bwi\u0119ci\u0107 tryumfy jako dziekan Uniwersytetu Cesarskiego. Wielki uczony, kt\u00f3ry pochodzi\u0142 z rodziny o korzeniach si\u0119gaj\u0105cych wiele stuleci w ty\u0142. I co mu przysz\u0142o z tego, \u017ce by\u0142 tak genialny? Nic. Zupe\u0142nie nic. Nie przetrwa\u0142 spotkania z istot\u0105 o wiele bardziej do\u015bwiadczon\u0105 i skuteczn\u0105. Sprowadzi\u0142 tym samym na swoj\u0105 osob\u0119 kres. Niestety, nie tylko on zosta\u0142 w ten spos\u00f3b obdarzony zainteresowaniem tej\u017ce istoty. Los taki spotka\u0142 r\u00f3wnie\u017c jego m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119, kt\u00f3ra przez ostatnie lata by\u0142a przygotowywana jako nast\u0119pczyni jego schedy. Niestety, nie tej ludzkiej. S\u0105 w tym sferrum rzeczy, kt\u00f3re si\u0119 alchemikom nie \u015bni\u0142y.<\/p>\n\n\n\n Pierwsze spotkanie mia\u0142o miejsce ju\u017c kilkana\u015bcie lat temu, gdy przed ledwie pannic\u0105, stan\u0105\u0142 jej zaginiony brat. G\u0142upie szczeni\u0119 da\u0142o si\u0119 omota\u0107 s\u0142odkim s\u0142\u00f3wkom obietnicy, \u017ce b\u0119d\u0105 znowu razem, je\u015bli tylko b\u0119dzie pilnie zg\u0142\u0119bia\u0107 podsy\u0142ane ksi\u0119gi. Je\u015bli b\u0119dzie wykonywa\u0107 wszystko, co dostanie w listach opatrzonych jego piecz\u0119ci\u0105. \u017be b\u0119dzie uwa\u017ca\u0107 na to, co robi, z kim rozmawia, czego si\u0119 uczy. Istnieje co\u015b na \u015bwiecie silniejszego ni\u017ali mi\u0142o\u015b\u0107 braterska? Nie w tym wypadku. \u015alepa i naiwna dzierlatka odmieni\u0142a swoje \u017cycie. Zamiast gania\u0107 za zalotnikami i stara\u0107 si\u0119 jakiego\u015b usidli\u0107, poddawa\u0142a si\u0119 praktykom hodowlanym. Gdy za\u015b tylko w jej sercu mi\u0142o\u015b\u0107 och\u0142adza\u0142a si\u0119, cho\u0107by minimalnie, jej brat pojawia\u0142 si\u0119 jak za dotkni\u0119ciem czarodziejskiej r\u00f3\u017cd\u017cki i podsyca\u0142 jej uczucia. Chwali\u0142 za wysi\u0142ki, docenia\u0142 jak bardzo si\u0119 stara\u0142a, komplementowa\u0142 jej rozw\u00f3j i urod\u0119. Przekonywa\u0142 do tego, \u017ceby stara\u0142a si\u0119 bardziej, by porzuca\u0142a my\u015bl o uwolnieniu si\u0119 z jego nici paj\u0119czej. Kiedy mia\u0142a wkroczy\u0107 w doros\u0142o\u015b\u0107, jej starszy brat mia\u0142 si\u0119 u niej pojawi\u0107 i j\u0105 zabra\u0107.<\/p>\n\n\n\n Wypatrywa\u0142am Ci\u0119 za dni, wyczekiwa\u0142am w nocy. Nie traci\u0142am wiary w to, \u017ce stawisz si\u0119 u mych drzwi i z typow\u0105 dla siebie powag\u0105 powiesz, \u017ce ju\u017c czas. Jak w twoich czarnych oczach rozb\u0142y\u015bnie ten niepokorny b\u0142ysk podniecenia zmalowaniem nowej kaba\u0142y. Brakowa\u0142o mi Twojej ekscytacji, brakuje jej do dzi\u015b. – D. do E.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wy\u015bcig z czasem trwa\u0142. Dzieci\u0119 sta\u0142o si\u0119 m\u0142od\u0105 kobiet\u0105, a potem ju\u017c cenionym w okolicy nast\u0119pc\u0105 swojego brata. Nikt nie wiedzia\u0142, \u017ce wszystkie te starania podyktowane by\u0142y ch\u0119ci\u0105 znikni\u0119cia razem z nim. Na \u015bwiecie nie mieli ju\u017c nikogo poza sob\u0105. Wszelkie pr\u00f3by wyruszenia w podr\u00f3\u017c na poszukiwania brata ucinane by\u0142y w zarodku. A co, je\u015bli przypadkiem minie si\u0119 z nim?!<\/em> Niestety, ka\u017cde kolejnej pojawienie si\u0119 jej kochanego braciszka ko\u0144czy\u0142o si\u0119 d\u0142ugimi i p\u0142aczliwymi po\u017cegnaniami. Coraz d\u0142u\u017cszymi, coraz bardziej rozpaczliwymi. Nie chcia\u0142a zostawa\u0107 sama. Chcia\u0142a wyruszy\u0107 razem z nim. Wreszcie nast\u0105pi\u0142a zgoda. Zabra\u0142 j\u0105 ze sob\u0105, pokazuj\u0105c nowy \u015bwiat. Wszystko wok\u00f3\u0142 by\u0142o dla niej niewa\u017cne, skoro wreszcie mog\u0142a by\u0107 u boku swojego brata. Szcz\u0119\u015bcie trwa\u0142o w najlepsze. Nic nie mog\u0142o go zburzy\u0107. A\u017c do czasu, kiedy Eugene wyruszy\u0142 do Wutanu razem z Kat de Ruiz.<\/p>\n\n\n\n To, co wr\u00f3ci\u0142o, nijak nie spos\u00f3b by\u0142o nazwa\u0107 jej bratem i jego znajom\u0105 szlachciank\u0105. Rogate potwory o b\u0142oniastych skrzyd\u0142ach, wij\u0105cych si\u0119 ogonach, o oczach pozbawionych \u017arenic. Gdyby tego by\u0142o ma\u0142o, Eugune by\u0142 czym\u015b w rodzaju kobiety. Na usta a\u017c cisn\u0119\u0142o si\u0119 s\u0142owo samic\u0105<\/em> tego potwornego gatunku. Rasa, kt\u00f3ra by\u0142a dumnym spadkobierc\u0105 swoich protoplast\u00f3w. Nie by\u0142o \u0142atwo poj\u0105\u0107, czemu jej brat sta\u0142 si\u0119 ofiar\u0105. W\u0142a\u015bciwie, nadal tego nie rozumie. I chocia\u017c jej serce zosta\u0142o rozdarte na malute\u0144kie kawa\u0142eczki, a dusza wewn\u0105trz kwili\u0142a jak porzucony szkrab, zdany tylko na siebie, cios\u00f3w nie by\u0142o do\u015b\u0107. Dowiedzia\u0142a si\u0119, dlaczego by\u0142a kszta\u0142cona. Dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce w niczym tak naprawd\u0119 nie r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od koz\u0142a, kt\u00f3rego kto\u015b planuje osk\u00f3rowa\u0107 i po wygarbowaniu, zrobi\u0107 sobie ze\u0144 par\u0119 bucik\u00f3w i r\u0119kawiczek. Niew\u0105tpliwie, przykre zjawisko. Ca\u0142e jej pozyskiwanie wiedzy, treningi, wykonywane rytua\u0142y, tak naprawd\u0119 by\u0142y formowaniem naczynia dla siostry potwora wewn\u0105trz jej brata. Kolejnej siostry, jak si\u0119 okaza\u0142o. Ta mia\u0142a ich takie mn\u00f3stwo, \u017ce m\u0142oda alchemiczka dos\u0142ownie zacz\u0119\u0142a \u017cywi\u0107 l\u0119k o reszt\u0119 rodziny.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n Za oknem jeszcze nie zacz\u0119\u0142o \u015bwita\u0107, kiedy \u015bwiadomo\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a wraca\u0107 pannie Weissbach. Szar\u00f3wka k\u0142ad\u0142a si\u0119 na wszystkim sennym cieniem i reszta mieszka\u0144c\u00f3w jeszcze spa\u0142a. Niestety, Darcy nigdy nie by\u0142a \u015bpiochem. Owszem, czasami jak urz\u0105dza\u0142a kilkudniowe maratony pracy nad czym\u015b prze\u0142omowym, to potem jej organizm po prostu od\u0142\u0105cza\u0142 jej przytomno\u015b\u0107, ale teraz sytuacja wygl\u0105da\u0142a zgo\u0142a inaczej. Zw\u0142aszcza, kiedy czu\u0142a ci\u0119\u017ck\u0105 r\u0119k\u0119 przerzucon\u0105 przez sw\u00f3j bok. Ostro\u017cnie poruszy\u0142a si\u0119, sprawdzaj\u0105c jak wielkie zniszczenia urz\u0105dzili wczoraj… dzisiaj? Cholera wie kiedy. Potrzebowa\u0142a si\u0119 przeci\u0105gn\u0105\u0107, ale \u017cywe \u017ar\u00f3d\u0142o gor\u0105ca mog\u0142oby si\u0119 od tego przebudzi\u0107. Niech \u015bpi. Zas\u0142u\u017cy\u0142.<\/em> G\u0142upi u\u015bmiech pojawi\u0142 si\u0119 na raczej w\u0105skich wargach. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 z obj\u0119cia, zanim zacznie rechota\u0107.<\/p>\n\n\n\n Wstawanie z \u0142\u00f3\u017cka mo\u017cna by\u0142o uzna\u0107 za zako\u0144czone sukcesem, bo \u015bpi\u0105cy nie b\u0142ysn\u0105\u0142 na ni\u0105 zieleni\u0105 spojrzenia. Owszem, co\u015b tam mrukn\u0105\u0142, a nawet we \u015bnie zgarn\u0105\u0107 chcia\u0142 to, co mu uciek\u0142o z ramion, ale z\u0142apa\u0142 tylko poduch\u0119, mylnie bior\u0105c j\u0105 za cia\u0142o kochanki. Przez chwil\u0119 bia\u0142ow\u0142osa przygl\u0105da\u0142a si\u0119 temu obrazkowi, ale zbyt d\u0142ugie gapienie mog\u0142oby tylko zaowocowa\u0107 ch\u0119ci\u0105 powrotu do \u0142\u00f3\u017cka i rozmy\u015blnym rozbudzeniem \u015bpiocha. Mia\u0142a wida\u0107 w sercu chocia\u017c troch\u0119 wyrozumia\u0142o\u015bci, bo zrezygnowa\u0142a z tego procederu. Przeci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 za to, jak na \u015bwie\u017co wybudzon\u0105 panter\u0119 przysta\u0142o. Ogie\u0144 w kominku dawno ju\u017c wygas\u0142, wi\u0119c d\u0142ugo nie zaj\u0119\u0142o, by na bia\u0142ej sk\u00f3rze pojawi\u0142a si\u0119 g\u0119sia sk\u00f3rka. Bez d\u0142u\u017cszego namys\u0142u si\u0119gn\u0119\u0142a po rzucon\u0105 niedbale koszul\u0119 i wci\u0105gn\u0119\u0142a j\u0105 na siebie. Gdy otoczy\u0142 j\u0105 zapach soli morskiej i sanda\u0142owca, przekona\u0142a si\u0119, czyj\u0105 koszul\u0119 zgarn\u0119\u0142a. Niby powinna j\u0105 zdj\u0105\u0107 i odwiesi\u0107 r\u00f3wno na oparcie krzes\u0142a, by cho\u0107 troch\u0119 przesta\u0142a by\u0107 tak\u0105 pogniecion\u0105, ale nie zdoby\u0142a si\u0119 na to. G\u0142\u0119biej zanurzy\u0142a si\u0119 w zapachu, otulaj\u0105c tym skrawkiem bia\u0142ej materii, co to ledwie jej za po\u015bladki si\u0119ga\u0142.<\/p>\n\n\n\n Porzuci\u0142a plan ewakuacji z pokoju, na rzecz poczekania na poranek. By zimno jej kompletnie nie roz\u0142o\u017cy\u0142o, przysiad\u0142a na krze\u015ble, ustawionym pod \u015bcian\u0105 kominka. Podci\u0105gn\u0119\u0142a na siedzisko jedn\u0105 stop\u0119, sk\u0142adaj\u0105c w p\u00f3\u0142 swoje osza\u0142amiaj\u0105co d\u0142ugie odn\u00f3\u017ce, gdzieniegdzie poznaczone krwiakami. Nie mia\u0142 lito\u015bci, a ona i tak go uwielbia\u0142a. Si\u0119gn\u0119\u0142a po skrawek papieru i rysik, kt\u00f3re zostawi\u0142 na stole sporo wcze\u015bniej. A tak, mieli sporz\u0105dza\u0107 jak\u0105\u015b list\u0119. W\u0142a\u015bciwie od listy si\u0119 zacz\u0119\u0142o. Listy bowiem, mia\u0142y pozycje, a oni najwidoczniej bardzo mocno posiadania tych\u017ce pozazdro\u015bcili. Wspomnienia zacz\u0119\u0142y zalewa\u0107 umys\u0142 bia\u0142og\u0142owej, rumieni\u0105c policzki. Bogowie… c\u00f3\u017c oni najlepszego wyprawiali?! Oni… Ona i <\/em>– w rogu kartki zapisa\u0142a imi\u0119 budz\u0105ce jej niepohamowany zachwyt. Cztery dekady stukn\u0119\u0142y jej ju\u017c \u0142adny kawa\u0142ek temu. I co? I wielce powa\u017cna pani profesor w\u0142a\u015bnie imi\u0119 lubego ozdobi\u0142a wielce niepowa\u017cnymi odz\u00f3bkami. Kropka nad i<\/em> przyj\u0119\u0142a form\u0119 serduszka, a ca\u0142e s\u0142owo otoczy\u0142a chmurka. Zaraz do chmurki do\u0142\u0105czy\u0142y kwiatki. Fio\u0142ki, r\u00f3\u017ce, lilie, hiacynty. Hiacynty… W\u0142a\u015bciwie ca\u0142kiem niedawno czyta\u0142a opracowanie, jakoby te kwiaty mia\u0142y w\u0142a\u015bciwo\u015bci lecznice. Gdyby wi\u0119c wykona\u0107 odwar z cebul, wszak wiadomo, \u017ce to w nich siedz\u0105 g\u0142\u00f3wne sk\u0142adniki rozwoju kwiat\u00f3w, to mo\u017cnaby spreparowa\u0107 takowy do formy proszku. Id\u0105c tym tropem, gdyby wykona\u0107 podobne wyci\u0105gi z g\u0142ogu, r\u00f3\u017cy i…<\/em><\/p>\n\n\n\n Darcy nawet nie zauwa\u017cy\u0142a, kiedy pod imieniem, tu\u017c ko\u0142o chmurki i serduszka, zacz\u0119\u0142a si\u0119 pojawia\u0107 metodologia post\u0119powania z mikstur\u0105 skuteczn\u0105 chocia\u017cby na \u017c\u00f3\u0142t\u0105 febr\u0119. Szar\u00f3wka ust\u0119powa\u0142a \u015bwitaniu. Ptaki za oknem oznajmia\u0142y, \u017ce ju\u017c jest na tyle widno, by m\u00f3c lata\u0107. A zielone oczy \u015bpi\u0105cego obserwowa\u0142y, jak jego narzeczona siedzi w niedbale narzuconej m\u0119skiej koszuli, z policzkiem przytulonym do kolana podci\u0105gni\u0119tej na siedzenie nogi. Siedzi i pracuje, b\u0119d\u0105c w swoim ma\u0142ym \u015bwiecie alchemicznych struktur.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n – Jakim cudem w og\u00f3le udaje Ci si\u0119 prowadzi\u0107 interesy, skoro bezpodstawnie rzucasz si\u0119 na nikomu winny baga\u017c. Odwo\u0142aj te wszystkie jedwabie. – M\u00f3wi\u0142a pod wp\u0142ywem emocji, ale nie rzuca\u0142a niczym pr\u00f3cz s\u0142\u00f3w. Nawet nie podejrzewa\u0142a si\u0119 o to, \u017ce mo\u017ce kiedykolwiek si\u0119 tak zacietrzewi\u0107. Nikomu do tej pory nie uda\u0142o si\u0119 doprowadzi\u0107 jej do takiego stanu.<\/em> – Nie chc\u0119 niczego. Nie zabawi\u0119 tu tak d\u0142ugo, \u017cebym potrzebowa\u0142a zapas\u00f3w. Pope\u0142ni\u0142am b\u0142\u0105d robi\u0105c niespodziank\u0119, za co przepraszam. Wi\u0119cej si\u0119 tak nie naprzykrz\u0119.<\/p>\n\n\n\n Odwo\u0142a\u0107? Prychn\u0105\u0142 g\u0142o\u015bno<\/em>. \u2014 Nie chcesz niczego? \u2014 Zaatakowa\u0142 j\u0105 poca\u0142unkiem, zatrzymuj\u0105c jej warg\u0119 w z\u0119bach. Pu\u015bci\u0142, pal\u0105c ogniem alchemicznym rt\u0119ciowe sadzawki jej oczu.<\/em> \u2014 Pier\u015bcionka zar\u0119czynowego te\u017c nie chcesz?<\/p>\n\n\n\n – Cholernik! Ba\u0142amutnik! – Wyzwiska trwa\u0142y, a\u017c nie poca\u0142owa\u0142 jej, cho\u0107 wtedy jeszcze oberwa\u0142 ciosem w pier\u015b. Wzburzenie w niej kipia\u0142o, cho\u0107 mia\u0142o coraz mniej dr\u00f3g uj\u015bcia. Koniec ko\u0144c\u00f3w Darcy Weissbach u\u017car\u0142a Vadima Levente, patrz\u0105c na niego p\u0142omiennym wzrokiem. Chcia\u0142a go ukatrupi\u0107. I je\u015bli tylko wzrok m\u00f3g\u0142by zabija\u0107, to pad\u0142by trupem u st\u00f3p jej szale\u0144czo d\u0142ugich n\u00f3g. Chyba do krwi go drasn\u0119\u0142a tymi swoimi jadowitymi k\u0142ami w\u0119\u017ca. <\/em>– Wiesz, gdzie mo\u017cesz wsun\u0105\u0107 ten pier\u015bcionek?! – <\/em>Nie znalaz\u0142 dobrego momentu. Ba, znalaz\u0142 najgorszy mo\u017cliwy moment i to mog\u0142o si\u0119 sko\u0144czy\u0107 naprawd\u0119 \u017ale. <\/em><\/p>\n\n\n\n \u2014 Na tw\u00f3j palec \u2014 wychrypia\u0142 w odpowiedzi momentalnie. Gor\u0105cy oddech, pog\u0142\u0119biony i rwany, wprawia\u0142 jego g\u0142os w dr\u017cenie.\u2014 Wy\u0142\u0105cznie na tw\u00f3j palec.<\/em> Jej drogi pan Levente wyszczerzy\u0142 si\u0119 ob\u0142\u0119dnie, przypominaj\u0105c sobie, \u017ce za pierwszym razem nie zada\u0142 Darcy tak wa\u017cnego pytania z nale\u017cytym szacunkiem. Nie zna\u0142 dobrego momentu. Westchn\u0105\u0142<\/em>.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Darcy Weissbach, czy zostaniesz moj\u0105 \u017con\u0105?<\/p>\n\n\n\n – Gnojek. Dupek.<\/p>\n\n\n\n – Prowokujesz… Patrz mi w oczy – rozkaza\u0142, w woln\u0105 d\u0142o\u0144 chwytaj\u0105c jej twarz i zwracaj\u0105c ku jego.<\/em><\/p>\n\n\n\n – Na wszystko, co trwa\u0142e… Tak, zostan\u0119 Twoj\u0105 \u017con\u0105, Vadimie Levente.- Powiedzia\u0142a to bardzo powa\u017cnie, cho\u0107 nie trwa\u0142o d\u0142ugo, a\u017c do uszu Vadima dotar\u0142 ten d\u017awi\u0119k chrobocz\u0105cy nieprzyjemnie, tudzie\u017c \u015bmiech jego narzeczonej.<\/em> – My nic nie mo\u017cemy zrobi\u0107 jak zwykli ludzie, nieprawda\u017c?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n Zjawa z rodu Weissbach dawno odrzuci\u0142a dzieci\u0119c\u0105 naiwno\u015b\u0107, w \u017cyciu kieruj\u0105c si\u0119 rodzinn\u0105 dewiz\u0105. Tantum gravis agit<\/em>. By sobie za\u015b u\u0142atwi\u0107 \u017cycie, zacz\u0119\u0142a prowadzi\u0107 interesy z ugrupowaniem fanatycznych oportunist\u00f3w, m\u00f3wi\u0105cych o sobie ZEW. Wynikiem jednej z transakcji by\u0142o zakupienie wisiora umo\u017cliwiaj\u0105cego podr\u00f3\u017cowanie przez portale bez granicy wyj\u015bcia. Do czego doprowadzi\u0142o jego u\u017cytkowanie? To ju\u017c inna historia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Chc\u0119 przedstawi\u0107 wam posta\u0107 Darcy, kt\u00f3ra w \u00f3smej erze by\u0142a alchemikiem Cesarza oraz profesork\u0105 na uniwersytecie w Ravensburgu.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":389,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[12,20],"class_list":["post-391","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historia-gry","tag-postacie","tag-viii-era"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/391","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=391"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/391\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/389"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=391"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=391"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gildwars.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=391"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Przed takim obliczem winno si\u0119 pierzcha\u0107 i truchle\u0107, jednak „go\u0142\u0119bica” nazbyt kuszona by\u0142a niebezpiecze\u0144stwem i groz\u0105, by podkuli\u0107 ogon. <\/em><\/p>\n\n\n\n
Bia\u0142ow\u0142osa by\u0142a niczym ten p\u00f3\u0142mrok, co pozwala\u0142 prawdzie przyoblec now\u0105 szat\u0119 – wyzwoli\u0107 nieskr\u0119powan\u0105 natur\u0119, pozostawiaj\u0105c widocznym tylko zniekszta\u0142con\u0105 figur\u0119, kt\u00f3ra mog\u0142a teraz sta\u0107 si\u0119 czymkolwiek. <\/em>Margot von Loewenberg<\/strong> – Owca po\u015br\u00f3d wilk\u00f3w… kruk\u00f3w i innych drapie\u017cnik\u00f3w<\/p>\n\n\n\nKobieta, co czarta ma za sk\u00f3r\u0105<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Romantyzm pe\u0142n\u0105 g\u0119b\u0105<\/h2>\n\n\n\n
One and only!<\/h2>\n\n\n\n
Wisior<\/h2>\n\n\n\n